Hiszpanii autonomicznymi wspólnotami mapie
Mapa Hiszpanii autonomicznych społeczności. W Hiszpanii offline mapy społeczności (Europa Południowa Europa) do druku. W Hiszpanii offline mapy społeczności (Europa Południowa Europa) do pobrania. Wspólnota autonomiczna (hiszpański: comunidad autónoma, IPA: [komuniˈðað auˈtonoma]) jest pierwszym poziomem podziału politycznego Królestwa Hiszpanii, ustanowionym zgodnie z obowiązującą Konstytucją Hiszpanii z 1978 roku. Drugi artykuł konstytucji uznaje prawa "narodowości i regionów" do samorządności i deklaruje "nierozerwalną jedność narodu hiszpańskiego". Władza polityczna w Hiszpanii jest zorganizowana jako rząd centralny z władzą zdecentralizowaną dla 17 wspólnot autonomicznych, jak pokazano na mapie wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Te regionalne rządy są odpowiedzialne za zarządzanie szkołami, uniwersytetami, zdrowiem, usługami społecznymi, kulturą, rozwojem obszarów miejskich i wiejskich oraz, w niektórych przypadkach, policją. Istnieją również 2 miasta autonomiczne.
Mapa Hiszpanii autonomicznych społeczności
Podstawowym prawem instytucjonalnym wspólnoty autonomicznej w Hiszpanii jest Statut Autonomii, o którym mowa na mapie wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Statuty Autonomii ustanawiają nazwę wspólnoty zgodnie z jej historyczną tożsamością, granice ich terytoriów, nazwę i organizację instytucji rządowych oraz prawa, z których korzystają zgodnie z konstytucją. Wspólnoty autonomiczne posiadają szeroką autonomię ustawodawczą i wykonawczą, z własnymi parlamentami i rządami regionalnymi. Podział kompetencji może być różny dla każdej wspólnoty, co określają ich Statuty Autonomii. Dawniej istniał wyraźny podział na tzw. wspólnoty "historyczne" (Kraj Basków, Katalonia, Galicja, Andaluzja) i pozostałe
Wspólnoty autonomiczne w Hiszpanii są zintegrowane przez prowincje (provincias), które służą jako terytorialny budulec dla tych pierwszych, jak widać na mapie wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Z kolei prowincje są zintegrowane przez gminy (municipios). Istnienie tych dwóch jednostek podziału terytorialnego jest gwarantowane i chronione przez konstytucję, niekoniecznie przez same Statuty Autonomii. Gminy otrzymują autonomię w zakresie zarządzania swoimi sprawami wewnętrznymi, a prowincje są jednostkami terytorialnymi przeznaczonymi do prowadzenia działalności państwa. Obecna struktura pięćdziesięciu prowincji opiera się - z niewielkimi zmianami - na strukturze stworzonej w 1833 roku przez Javiera de Burgos. Wspólnoty Asturii, Kantabrii, La Rioja, Balearów, Madrytu, Murcji i Nawarry, które ze względów historycznych otrzymały autonomię jako pojedyncze prowincje, są również zaliczane do prowincji.